بقلم الشاعر. .....احمد إسماعيل
☆☆☆☆☆☆☆☆☆☆☆☆☆


وابتدت بينا الحكايه
عايش ياقلبى ف وحدتك    /  وعيونى واخده ع السهر
فات الكتيرعلى  غُربتك    /  بدون حبيب    ولا قمر
راضى بقليل فى قسمتك    / أصل الهوى شىء م القدر
دايما  تدارى فى دمعتك      / مع اِ ن دمعك  كالمطر
ولا عُمرى فكرت ف حبيب   /  واتوه فى دُنيا   العاشقين
طبعك ياقلبى ده شىء عجيب   / ماشى ف طريق الزاهدين
حتى الطريق امرُه     مُريب     / وتعبت من كتر  الانين
اتمنى عشق يكون  قريب          / ياخدك فى درب السهرانين
فاتت صبيه غايه فى الجمال       / وفى لحظه ليها القلب  مال
تمشى فى رقه وف  دلال           / والشعر مفرود    الخصال
والله جمالها شىء     مُحال          / وأنا عيشت فى دُنيا الخيال
اين الطريق   الى  الوصال  ؟         / ملكه  هى  وغايه   المنال
وهمست  بكلام    الغزل               / فتبسمت   فى   كفها
اصدق  هذا      ام   هزل ؟             / فأومت    بكتفها
وصرختُ   بكلام     مختزل             / فاوقعتنى   برمشها
اضاع   قلبى     ام   يزل                 / أم طار منى   لحُبها
بالله هى   زينه الصبايا                     / هى قصتى واجمل روايه
من ربى هى اجمل هدايا                     / ربى جزيلا  فى العطايا
يااااطول عذابى وطول  أسايا                 / وابتدت بينا    الحكايه
شعراحمد اسماعيل / شاعر ألعرب